spotkanie absolwentów po latach scenariusz
W związku z brakiem możliwości spotkania się wszystkich absolwentów Zespołu Szkół Rolniczo-Budowlanych w Lesznie 26 września 2020 roku w czasie obchodów 100-lecia szkoły, a także w odłożonym na kwiecień 2021 roku zjeździe absolwentów zapraszamy na wirtualne spotkanie się po latach pod hasłem: ,, Przeżyjmy to jeszcze raz”.
Po zidentyfikowaniu tematu wystąpienia zacznij organizować przemówienie, tworząc konspekt: Witamy Przedstaw temat (motyw) Podaj przykład, opinię lub opowiedz historię lub żart Dodaj oryginalność Wniosek Podziękuj swojej publiczności Zostaw je z sumowaniem w jednym wierszu; Wygłaszanie przemówienia na zakończenie szkoły
Na warsztatach „Scenariopisarstwo w praktyce” zdobędziesz niezbędne umiejętności oraz napiszesz scenariusz filmu krótkometrażowego pod okiem doświadczonego mentora. Najbliższe warsztaty już za Dni godz. min. sec. 00 00 00 00 Zapisz się Gotowe portfolio Scenariusz 30-minutowego filmu ">">35 godzin zajęć Intensywna formuła nauki 7x5 godzin ">">Kameralne grupy Małe grupy
Absolwenci liceum spotkali się 40 lat po maturze. Oni w 1977 roku zdali maturę. Po 40 latach od egzaminu koleżanki i koledzy z LO w Gubinie spotkali się ponownie na zjeździe. 7 czerwca 2017, 19:57. Liceum Ogólnokształcące Gubin. spotkanie po latach.
Wieś Rybowo w gminie Gołańcz już w 1875 roku miała czteroklasową szkołę, która później została szkołą siedmioklasową, a po kolejnych reformach przestała działać w latach 90. XX w. Budynek w którym mieściła się szkoła stoi nadal, ale oglądać go można tylko z zewnątrz, ponieważ dawne klasy zostały zamienione na mieszkania socjalne. Mimo, że szkoła nie […]
Verheirateter Mann Flirtet Mit Verheirateter Frau. Lista słów najlepiej pasujących do określenia "spotkanie absolwentów po latach":ZJAZDGIMNAZJUMODYSKOLEGIUMZLOTKOMERSZBIÓRKAMAREKREWANŻSEANSZEBRANIEROZGRYWKAZABAWARAUTWIEKJANKARAPIOTRSTARCIEMIKST
Dekoracja: na scenie z prawej strony stolik przykryty białym obrusikiem, na stoliku książka i wazon z biało-czerwonymi różami, po lewej stronie sceny imitacja dużego, ozdobnego zegara (wysokie pudło obciągnięte granatowym płótnem, z tarczą, dużymi wskazówkami z brystolu) z datą uroczystości. Nad stołem zawieszone hasło: Młodości! Ty nad poziomyWylatuj, a okiem słońcaLudzkości całe ogromyPrzeniknij z końca do końca. ( uroczystościWprowadzenie sztandaru szkolnego Odśpiewanie hymnu państwowego Część artystyczna Wykonanie poloneza przez wybranych uczniów z klas VI. Powitanie gości przez Konferansjera I:Witamy przybyłych na dzisiejszą uroczystość gości, dyrekcję szkoły, grono pedagogiczne, pracowników, rodziców oraz uczniów klas piątych. Dzisiejsze spotkanie jest ostatnią uroczystością wspólnie przeżywaną w murach tej szkoły. Za parę chwil staniemy się absolwentami Szkoły ............................ i nigdy już nie spotkamy się w tym gronie. Chcielibyśmy więc utrwalić moment naszego pożegnania, by pozostał w pamięci naszej i Waszej Drodzy Nauczyciele, Goście i Rodzice. Dlatego właśnie pragniemy zaprezentować to wszystko, czego nauczyliśmy się w ciągu wspólnie spędzonych lat. Recytator I:My z początku XXI wiekurozbijający atomyzdobywcy księżycawstydzimy sięmiękkich gestówczułych spojrzeńciepłych uśmiechówKiedy cierpimywykrzywiamy lekceważąco wargi Kiedy przychodzi miłośćwzruszamy pogardliwie ramionamiSilni cyniczniz ironicznie zmrużonymi oczami Dopiero późną nocąprzy szczelnie zasłoniętych oknachgryziemy z bólu ręceumieramy z miłości (M. Hillar) Recytator II:Bez tej miłości można żyćmieć serce suche jak orzeszek,malutki los naparstkiem pićz dala od zgryzot i pocieszeń,na własną miarę znać nadzieję,w mroku kryjówkę sobie uwić,o blasku próchna mówić "dnieje",o blasku słońca nic nie mówić. Jakiej miłości brakło im,że są jak okno wypalone,rozbite szkło, rozwiany dym,jak drzewo z nagła powalone,które za płytko wrosło w ziemię,któremu wyrwał wiatr korzeniei jeszcze żyje cząstką czasu,ale już traci swe zielenie i już nie szumi w chórze lasu? Ziemio ojczysta, ziemio jasna,nie będę powalonym mocniej w ciebie wrastamradością, smutkiem, dumą, będę jak zerwana pusto brzmiące nie kochać cię - i żyć,ale nie można owocować. (W. Szymborska) Wykonanie "Pieśni o ojczyźnie" lub innej podobnej. Recytator III:O tej ziemi z trudnością piszę,tak bardzo ją kocham,echem serca usłyszę,jak dęby olchom,jak olchy jarzębinom,jak jarzębiny bukom,jak buki falom, co Wisłą płynąpowiedzą, co mówię wnukom. Uczyli mnie polskiej mowy ludzie stąd Poszum od morza surowy. Uczył mnie polskiej mowy dąb. (Wł. Broniewski) Recytator IV:Młodości! Tobie nektar żywotaNatenczas słodki, gdy z innymi dzielę:Serca niebieskie poi wesele,Kiedy je razem nić połączy złota. Razem, młodzi przyjaciele! ...W szczęściu wszystkiego są wszystkich cele;Jednością silni, rozumni szałem,Razem, młodzi przyjaciele! ...I ten szczęśliwy, kto padł wśród zawodu,Jeżeli poległym ciałemDał innym szczebel do sławy młodzi przyjaciele! ... ( Wygłoszenie przemówienia pożegnalnego przez absolwentów Wręczenie kwiatów dyrekcji, nauczycielom i pracownikom szkoły Wygłoszenie przemówienia pożegnalnego przez dyrektora szkoły Uroczyste wręczenie nagród i dyplomów Podziękowanie w imieniu absolwentów Ślubowanie Konferansjer I:Za chwilę staniemy się absolwentami. Do ślubowania! (Wszyscy stają na baczność) My, ABSOLWENCI Szkoły Podstawowej im. ................................ naszej Ojczyźnie i Tobie, Szkoło ŚLUBUJEMY: zdobytą wiedzę, umiejętności i sprawności jak najlepiej wykorzystać w dalszym swym życiu,zawsze pracować sumiennie, czynnie współuczestniczyć w życiu społecznym, kulturalnym i gospodarczym naszego kraju i Europy,w dalszym życiu wysoko nieść zaszczytne miano WYCHOWANKA Szkoły im. ............................... ŚLUBUJEMY. Przekazanie sztandaru przedstawicielom klas piątych Pożegnanie klas szóstych przez piąte klasy - przemówienie i wręczenie bukiecików Przekazanie przez uczniów klas szóstych prezentu dla szkoły Wyprowadzenie sztandaru Kontynuacja części artystycznej Konferansjer I:O uwagę prosimy teraz wszystkich miłych gości naszej dzisiejszej imprezy. Konferansjer II:Zapraszamy na koncert z dedykacją. Pragniemy, aby wiersze i piosenki, które za chwilę usłyszycie, stały się naszym skromnym wyrazem wdzięczności dla tych, którzy przez sześć lat uczyli nas i wychowywali. Recytator V:Człowiek z wolna mądrzeje... gdywstecz się popatrzy,to widzi, jakie błędy popełniał co pisał byle zbyć - raz - dwa - trzyi z dnia na dzień jak wariat czekał końca roku. Zbyt wiele naszych sprawek uszło nam na sucho,niejedna do rodziców nie dotarła skarga,więc niniejszym dziś swoje nadstawiamyucho,niech każdy nauczyciel ile chce, je targa!Nasze uszy czekają, proszę targać śmiało,nawet godzinę całą. I tak będzie mało. (Cz. Kuriata) Przerywnik muzyczny - dowolna piosenka w wykonaniu uczniów klasy VI. Recytator V:A kiedy minie czas i miną lata,i nie wiem ile lat upłynie nawet...gdy przyjdzie rozwiązywać trudną sprawę -wrócą do nas słowa spośród ławek. A jak sami staniemy na środku klasy,i kiedy pierwszy zrobimy ręką znak,przypomnimy sobie tamte szkolne czasy,i to, że właśnie tę literę trzeba pisać tak. A kiedy staniemy u rozstaju drógi ciężko nam będzie w niejednej chwili,zrozumiemy, że spłacać trzeba wielki wytrwamy - jak ci, co kiedyś nas uczyli. (Cz. Kuriata) Konferansjer I:Pierwszą dedykację kierujemy do Pani Dyrektor, prosimy o wysłuchanie piosenki. (dowolna piosenka z repertuaru I. Santor) Konferansjer II:Panią Wicedyrektor, nasze panie Wychowawczynie oraz tych, którzy kiedyś byli naszymi wychowawcami prosimy o wysłuchanie wiersza najsympatyczniejszego polskiego poety: Recytator VI:Obywatelu Redaktorze!Poezja to jest złoty szerszeń,co kąsa, więc się pisze wiersze -cóż, każdy pisze tak, jak może,Obywatelu Redaktorze. Jesień jest na Krakowie dzisiaj i tyle kwiatów! tyle brzoskwiń! Wiaterek dmucha, słonko skrzy się, więc chodzę smutny i beztroski - cóż, człowiek chodzi tak, jak może, Obywatelu Redaktorze. Czy mam zmartwienia? Tak, czasami,niewielkie, tak jak w niebie gwiazdy,właściwie jedno (między nami),że życie ukochałem nazbyt -cóż, człowiek kocha tak, jak może,Obywatelu Redaktorze. (K. I. Gałczyński) Konferansjer I:Paniom z nauczania zintegrowanego dedykujemy następny wiersz: Recytator VII:On mnie nauczył pierwszych księgę otworzyłi zobaczyłem,jak gorące, burzliwebyły dzieje mi pokazałpiękno drzew odczytałemz listków - głosy ptaków,ich radosną mnie nauczyłwypowiadać słowa -o miłości,dobroci,o krainie słońca. Dowolna piosenka. Konferansjer II:Wszystkich nauczycieli matematyki i przyrody prosimy o wysłuchanie fragmentów wiersza "Nauka" Juliana Tuwima. Recytator VIII:Nauczyli mnie mnóstwa mądrości,logarytmów, wzorów i kwadracików, trójkącików i kółekNauczyli mnie nieskończoności. Rozprawiali o "cudach przyrody",Oglądałem różne tajemnice:W jednym szkiełku "życie w kropli wody",W innym zaś - "Kanały na księżycu". Mam ten wiedzy zapas nieskończony;(...) Wiem o kuli, napełnionej lodem,O bursztynie, gdy się go pociera...Wiem, że ciało pogrążone w wodę,Traci tyle ile... et cetera. Ach, wiem jeszcze, że na drugiej półkuliSłońce świeci, gdy u nas jest ciemno!Różne rzeczy do głowy mi wkuli,Tumanili nauką daremną. Trudna lekcja. Nie mogłem od nauczę się... po pewnym czasie...Proszę! Zostaw mnie na drugie życie,Jak na drugi rok w tej samej klasie. Konferansjer I:Nauczycielom techniki, muzyki, plastyki i kultury fizycznej dedykujemy piosenkę. (piosenka z repertuaru I. Jarockiej) Konferansjer II:Nie zapomnieliśmy również o Was, Drodzy Goście i Kochani Rodzice. Prosimy Was o wysłuchanie utworu muzycznego. (dowolny utwór) Rozdanie świadectw przez wychowawców Wejście dwojga rodziców z pięknym tortem (w kształcie dziennika lekcyjnego) z sześcioma zapalonymi świecami Ojciec:Niepowtarzalnym wydarzeniem jest szósta rocznica Waszego pobytu w szkole. Życzymy Wam wszystkiego, co najlepsze i najradośniejsze. Matka:Tort, który przygotowaliśmy dla Was i dla Waszych Pedagogów, niech osłodzi Wasze ostatnie chwile w tej szkole. (Rodzice przekazują tort konferansjerom.) Konferansjer II:Dziękujemy tym symbolicznym tortem, na którym świece wspólnie zgasimy, utrwalić moment naszego pożegnania, by pozostał we wdzięcznej pamięci naszej i Waszej, drodzy Rodzice, Nauczyciele, Goście. Konferansjer I:Prosimy do pomocy nasze panie Wychowawczynie. Wspólne zdmuchnięcie przez konferansjerów, uczniów i wychowawczynie świec. W tle melodia z filmu Ojciec chrzestny. Zaproszenie nauczycieli na herbatkę i symboliczny tort
Katalog Joanna Marcinczyk, 2014-03-20KaliskaUroczystości, ScenariuszeScenariusz uroczystości pożegnania absolwentów gimnazjum Scenariusz zakończenia roku szkolnego Pożegnanie uczniów klas III gimnazjum I Część oficjalna 1. Polonez ( uczniowie klas III) 2. Uczniowie klas III zajmują miejsca z przodu Sali w dwóch kolumnach 3. Prowadząca I - „Ile razem dróg przebytych ? Ile ścieżek przedeptanych ? (...) Ile w trudzie nieustannym Wspólnych zmartwień, wspólnych dążeń ? (...) Chciałbym wszystkie takie chwile Ocalić od zapomnienia”. Słowami Konstantego Ildefonsa Gałczyńskiego rozpoczynamy naszą dzisiejszą uroczystość. Nadszedł dzień, kiedy przyszło nam się pożegnać. Minęło kilka lat, odkąd wstąpiliśmy w mury tej szkoły, podczas których stawaliśmy się dojrzalsi, starsi. Dziś nadeszła pora rozstania z nauczycielami, przyjaciółmi i beztroskimi latami, które pozostaną na zawsze w tych murach. Każdy z nas zostawi w tej szkole cząstkę siebie. Tu przeżywaliśmy nasze sukcesy i gorycz porażek. Tu zawiązały się nasze przyjaźnie, które teraz będą musiały przejść próby rozłąki. Minione lata będą na pewno najmilszym wspomnieniem. Dziś nasze serca przepełnia nie tylko radość z ukończenia gimnazjum, ale także smutek z powodu rozstania z tym wszystkim, co stanowiło istotę naszego życia w ostatnich latach. I choć nieraz przysparzaliśmy wielu zmartwień naszym nauczycielom, chcielibyśmy, aby w ich pamięci pozostały tylko te lepsze chwile. W tym szczególnym dla nas dniu Witamy wszystkich na uroczystości zakończenia roku szkolnego -2007/2008 oraz na pożegnaniu klas trzecich. Prowadząca II Witamy serdecznie: Panią Dyrektor Rodziców Nauczycieli oraz pracowników szkoły A przede wszystkim was drodzy uczniowie 4. Wprowadzenie sztandarów (…..) Do hymnu Do hymnu Gimnazjum Po hymnie - Spocznij Proszę o zabranie głosu panią dyrektor – prowadząca I 3. Wystąpienie pani dyrektor Proszę o zabranie głosu _______________________ 4. Wystąpienie zaproszonych gości 5. Ceremonia przekazania sztandaru 6. Ślubowanie uczniów klas III – Pani Dyrektor 7. Teraz czas na wyróżnienia . Proszę panią dyrektor i wychowawców klas III o wręczenie wyróżnień i nagród - prowadząca II 8. Wyprowadzenie sztandarów 9. Proszę uczniów klas III o zajęcie miejsc – prowadząca I II Część artystyczna Narrator I Zapraszamy was na prezentację Pt. Wspomnień czar … zobaczycie jak zmienili się nasi uczniowie od czasów nauczania początkowego po czas gimnazjum oraz jak minął nam ten rok szkolny. Narrator I i II Zapraszamy! Narratorami są jedna osoba z klasy III A i jedna osoba z klasy III B. Razem: Takie były nasze początki... Narrator I: Dawno, dawno temu, gdy byliśmy jeszcze tacy mali i tacy przestraszeni. Narrator II: Dawno, dawno temu, gdy dziewczynki z naszej klasy nosiły kokardy Narrator I: ...a chłopcy krótkie spodenki Narrator II: ...pierwszy raz ujrzeliśmy naszą szkołę podstawową Narrator I: pełni nadziei i oczekiwań Narrator II: pełni nowych wrażeń Narrator I: wyrwani spod opiekuńczych skrzydeł naszych kochanych rodziców Narrator II: rzuceni na głęboką wodę nowych wyzwań Narrator I: rozpoczęliśmy nowe życie Narrator II: na naszej drodze spotkaliśmy Panią _________ i Panią _________, Narrator I: które przez następne trzy lata nas uczyły i nam matkowały Narrator II: ucząc nas pierwszych literek i cyferek Narrator I: to one jako pierwsze pokazały nam, że szkoła wcale nie musi być taka groźna Narrator II: a nauka może być przyjemnością Narrator I: Takie były nasze początki, niestety czas nieubłaganie szybko ucieka Narrator II: Minął rok, drugi i trzeci... i już nie byliśmy tacy żądni wiedzy i pełni zapału. Narrator I: I tak pełni młodzieńczego buntu kończyliśmy szkołę podstawową. Narrator II: Przed nami były dwa najcudowniejsze miesiące wakacji przed rozpoczęciem nauki w gimnazjum przez duże "G". Narrator I: Po wakacjach rozpoczęliśmy kolejne trzy lata w nowej szkole, w gimnazjum chociaż otoczenie było bardzo znajome, Narrator II: Wielu nauczycieli znaliśmy ze szkoły podstawowej, Narrator I: Niestety wraz ze szkołą zmieniły się również wymagania, Narrator II: Droga przez gimnazjum była trudna i kręta Narrator I: Dla jednych usłana różami, dla drugich przeszkodami, Narrator II: Pełna wzlotów a czasami bolesnych upadków, Narrator I: Droga, podczas której zaczęliśmy wchodzić w dorosłe życie, Narrator II: Zresztą popatrzcie na to sami. Oto ostatni jej fragment - rok szkolny 2007/2008 Narrator II Czy pamiętacie pierwszy września , kiedy to ze smutkiem w oczach i rozpaczą sercu przekraczaliśmy po raz kolejny mury szkoły? Z żalem myśleliśmy minionych wakacjach, a następne wydawały się tak odległe. Rok szkolny rozpoczęła jak zwykle Pani Dyrektor, a uczniowie po raz pierwszy po wielu przymiarkach założyli nowe wdzianka – szkole mundurki. Pierwszy tydzień minął jak zwykle na szukaniu sal, kupowaniu podręczników i zapamiętywaniu planu, ale potem wszystko ruszyło pełną parą. Pierwszym ważnym wydarzeniem w naszej szkole były wybory do Samorządu Uczniowskiego, w których wybraliśmy naszych przedstawicieli. Ale hola, hola … zostać prawdziwym gimnazjalistą nie jest tak łatwo. Przekonali się o tym uczniowie obecnych klas I-szych, którzy aby stać się pełnoprawnymi gimnazjalistami musieli złożyć ślubowanie, które potwierdzili podpisem , a na dowód, że są gotowi na niespodzianki i trudności, które niesie ze sobą nauka w gimnazjum pokonać tor przeszkód. A w październiku jak co roku obchodziliśmy Dzień Edukacji Narodowej popularnie zwany Dniem Nauczyciela. Akademię z tej okazji poprowadzili : …………. – oczywiście nie obyło się bez przemówień, życzeń oraz nagród. Również wychowankowie nie zapomnieli o swoich nauczycielach, a wszystko z humorem i na wesoło. Jak to zwykle w naszej szkole i w tym roku nie zbrakło imprez, akademii, uroczystości oraz konkursów. W styczniu graliśmy dla Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy. Handlowaliśmy, licytowaliśmy wszystko po to, aby móc pomóc innym. No a w lutym już po raz 10 odbył się u nas Gminny Konkurs Wiedzy o Kociewiu. Zachęceni przez P. Dyr. ……….oraz pod urokiem dziewcząt z zespołu regionalnego uczestnicy pilnie pracowali, ale też świetnie się bawili. Naszą szkołę reprezentowały …………………, które zajęły ostatecznie 2 miejsce. No a w marcu po raz pierwszy od bardzo dawna świętowaliśmy oficjalnie Dzień Kobiet, biedny Dawid się nasłuchał, a dziewczyny to nawet wałkiem bić go chciały. Było bardzo, bardzo wesoło. No ale nie samą zabawą żyje człowiek-musi być też bardziej poważnie i rozsądnie, z morałem-dlatego w tym roku nadal przygotowaliśmy apele, które mają na celu poprawić nasze bezpieczeństwo i zwrócić uwagę na problemy współczesnego świata. Dobra, dobra dosyć o nauce: Czymże byłaby bez wyjazdów i wycieczek-No a w tym roku trochę się działo: Byliśmy: W Szpęgawsku, Piasecznie i Pelplinie Klasy II podążyły śladami pierwszych Piastów Zwiedziliśmy Stutthof-miejsce męczeństwa W ramach projektu „Magic English” Byliśmy w Konsulacie Brytyjskim A Einstein poprowadził nas za rękę do Torunia Przewodnicząca Samorządu Uczniowskiego zwiedziła Warszawę Brzady pojechały w Góry A nasi nauczyciele chcieli zawojować wielki świat ->pani …….. i pan ……….. – były w Niemczech ->a pan ………… poleciał do Barcelony No a w kwietniu mieliśmy wielkie Święto Szkoły, którego obchody rozpoczęły się mszą. Do użytku oddane zostało nowe skrzydło szkoły. Z tej okazji na uroczystą akademię przybyli liczni goście. Nie odbyło się bez gratulacji, a przybyli goście życzyli nam dużo zadowolenia z użytkowania nowego skrzydła. Uroczystą akademię uświetnił występ Brzad oraz uczniów naszej szkoły w przedstawieniu na podstawie sztuki Bernarda Sychty „ Wesele Kociewskie” . Ksiądz ……… pobłogosławił nowe pomieszczenia, Pani Dyrektor oraz przybyli goście symbolicznie przecięli wstęgę, a później zwiedzili wystawy tematyczne przygotowane przez nauczycieli naszej szkoły. Wkrótce po tym wielkim wydarzeniu, przyszedł czas na coś, co nie było dla nas mniej ważne - decydujące starcie – egzamin gimnazjalny – sprawdzian naszej wiedzy i umiejętności. No a w czerwcu przyszedł czas na zabawę. Dzień Dziecka odbył się w naszej szkole jak zwykle na wesoło – był niezwykły pokaz mody niczym z wybiegów w Mediolanie, Rzymie czy Paryżu, występy najznakomitszych gwiazd tutejszego SHOW BUSINESSU, występy grupy tanecznej oraz Europejski Quiz na wesoło. Po wszystkim przerwa na poczęstunek przygotowany przez Radę Rodziców oraz pamiątkowe fotki. Narrator I: I tak nadszedł czas ostatnich pożegnań i podziękowań dla nauczycieli. Narrator II: Dzięki Wam przeżyliśmy w szkole tak wiele. Narrator I: Tyle sukcesów, niekiedy porażek. Narrator II: Spotkaliśmy tyle wyrozumiałych i kochanych ludzi, dzięki którym, nasza nauka i nasze wychowanie były możliwe. Narrator I: Dziękujemy po raz ostatni! Narrator II: Pani Dyrektor, i Wam drodzy wychowawcy za troskę i opiekę aż do końca. Narrator I W szkole o nasza edukację troszczyło się wielu znakomitych pedagogów, za co jesteśmy im wdzięczni. Narrator II Najmilej wspominamy: Nauczycieli Wyrozumiałych, których dewiza brzmiała „Błądzić jest rzeczą ludzką”. Narrator I Nauczycieli Humanistów, ze stoickim spokojem głoszących: „Sprawdziłem wasze klasówki i… cóż, człowiekiem jestem i nic, co ludzkie nie jest mi obce”. Narrator II Nauczycieli Lubiących Eksperymenty, którzy z pasją odkrywcy pytali: „Zobaczymy, co się stanie, jeżeli wezmę Cię do odpowiedzi?” Narrator I Nauczycieli Konferansjerów, szukających talentów, którzy z wiarą mówili: „Dobrze się zapowiadasz!” Narrator II Nauczycieli Daltonistów, którzy w czasie wykładów zadowoleniem stwierdzali: „To jasne jak czarne na białym”. Narrator I Nauczycieli Kmiciców, machających piórem niczym szabelka. Ich ulubionym cięciem było powiedzenie: „Kończ waść, wstydu sobie oszczędź!” Narrator II Nauczycieli Piekarzy, którzy jako wybitni fachowcy w swojej dziedzinie jednoznacznie stwierdzali: „Z tej mąki chleba nie będzie…” Narrator I Nauczycieli Rockmanów głośno śpiewających „Dostaniesz… mniej niż zero!” Narrator II: Jeszcze raz wszystkim dziękujemy, bo to dzięki Wam nasza szkoła na całe życie pozostanie w naszych sercach. Narrator I: Nadszedł najważniejszy moment. Chcemy podziękować naszym rodzicom! Dobrze wiemy, że nikt nie kocha nas bardziej niż Wy. Narrator II: I w zasadzie wystarczającym powodem tej miłości jest fakt, iż jesteśmy Waszymi dziećmi. Narrator I: Może nie zawsze spełniamy Wasze oczekiwania, może nasze świadectwa nie są takie jak sobie wymarzyliście - przepraszamy! Narrator II: Ale przyjdzie jeszcze czas kiedy będziecie z nas dumni. Narrator I: A dzisiaj chcemy podziękować za cierpliwość, wyrozumiałość, miłość. - w tle gra nastrojowa muzyka - "Ile razem dróg przebytych" Marka Grechuty) Narrator II I tak kończymy ten rok szkolny, życzymy wszystkim dużo radości, miłości i wielu sukcesów. Narrator I Mamy nadzieję, że jeszcze się spotkamy. Narrator I i II Do widzenia!!! Narrator I Rodziców, nauczycieli, pracowników szkoły oraz oczywiście uczniów klas III-ich zapraszamy na poczęstunek. Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione.
Ta instancja nie jest aktywna. Proszę skontaktować się z instance is inactive. Please contact the administrator. «
spotkanie absolwentów po latach scenariusz
